Ιερή ιδέα

Στην Ελλάδα σήμερα δεν υστερούμε μόνον στην παραγωγή προϊόντων και υπηρεσιών, αλλά, δυστυχώς, και στη δημιουργία πρωτότυπων ιδεών για την έξοδο της χώρας από την κρίση. Τη στιγμή που χρειαζόμαστε τη φαντασία και ουτοπία περισσότερο από την ύλη και τα χρήματα, όπως θα έλεγε ο Καστοριάδης.

Από τον Χρίστο Αλεξόπουλο*

Όλοι μιλούν για ανάπτυξη, αλλά οι πολιτικοί μας ταγοί αδυνατούν να συνεννοηθούν μεταξύ τους για την κατάρτιση ενός εθνικού σχεδίου ανασυγκρότησης, στη βάση διαφορετικού οικονομικού μοντέλου, με ιεραρχημένους βραχυπρόθεσμους και μακροπρόθεσμους στόχους.

Αντιθέτως, υιοθετούν τα μνημόνια των ξένων με σκοπό την αποπληρωμή του χρέους και την παραμονή τους στην εξουσία. Φορολογούν αδιακρίτως τους πολίτες, αντί να περιορίσουν τις δαπάνες του κομματικού κράτους. Θυσιάζουν τον παραγωγικό ιδιωτικό τομέα για χάρη της πελατειακής γραφειοκρατίας.

Δεν λείπουν, όμως, μόνον οι πολιτικοί ηγέτες. Απουσιάζουν και οι πνευματικοί. Υπάρχει, δηλαδή, τεράστιο έλλειμμα πατριωτικής ηγεσίας μέσα στην ισχνή, μεταπρατική, αστική μας τάξη. Και εδώ επιτρέψτε μου να υπογραμμίσω και την ευθύνη των δημοσιογράφων. Με τη σημαντική εξουσία που διαθέτουν, θα μπορούσαν να είχαν εμποδίσει τον κατήφορο του πολιτικού μας συστήματος. Αντί όμως να ελέγχουν και να τιμωρούν τα κόμματα και την κυβέρνηση, διαπλέκονται μαζί τους προς εξασφάλιση προνομίων για τους εργοδότες τους και τη δική τους αναρρίχηση στην εξουσία. Με αποτέλεσμα ο ευκολόπιστος και συναισθηματικός λαός μας να ακούει τόσα πολλά ψέματα, που να στερείται της απαραίτητης αντικειμενικής αλήθειας για την ορθολογική κρίση και επιλογή του. Όχι ότι είναι άμοιρος όλων των ευθυνών και συνεπειών της ψήφου του… Απαιτείται η μεταμόρφωση του παραδοσιακού ρωμιού-ραγιά διά της παιδείας σε σύγχρονο Έλληνα πολίτη, που απέτυχε να δημιουργήσει ο πόλεμος ανεξαρτησίας του 1821 και η μετέπειτα εθνικο-κρατική ελλαδική εξέλιξή μας. Θα μπορέσει ο πονηρός Οδυσσέας μέσα μας να μιμηθεί για λίγο τον ηρωικό Αχιλλέα και ο εξωστρεφής Ζορμπάς τον εσωστρεφή Καζαντζάκη, για να βγούμε σώοι από την κρίση;

Ένας από τους πυλώνες, άλλωστε, της αρχαίας ελληνικής -άμεσης- δημοκρατίας ήταν η ισηγορία. Αγαθόν εν ανεπαρκεία στη σύγχρονη Ελλάδα -Greece- της τηλε-κομματοκρατίας και της κλεπτοκρατίας, που δημιούργησε και συντήρησε το πολιτικό κατεστημένο. Αυτοί ευθύνονται, πρωτίστως και κυρίως, για το χάλι μας. Μην τους πιστεύετε… Και σεις οι δημοσιογράφοι δώστε βήμα σε αφανείς ήρωες, άξιους και ηθικούς Έλληνες να πουν τη γνώμη τους και να διαφωτίσουν τον κόσμο. Η πολιτική έχει απαξιωθεί για να την υπολογίζει πλέον κανείς σοβαρά. Για να θυμηθούμε τον Αϊνστάιν, δεν είναι δυνατόν να μας βγάλουν από την κρίση αυτοί που μας οδήγησαν σ’ αυτήν. Ας ξεκινήσουμε έναν δημόσιο διάλογο για την Ελλάδα που οραματιζόμαστε. Γιατί η πατρίδα αποτελεί ιερή ιδέα…

*Ο Χρίστος Αλεξόπουλος, είναι Οικονομολόγος Harvard-Συγγραφέας