Τετάρτη, 14 Νοέμβρη, 2018 - 09:17

Ο άνθρωπος…

Αλκυονίδες. Από το παράθυρο παρακολουθάω έναν κότσυφα να τσιμπολογάει τα σπόρια στο περιβόλι. Έρχομαι και ξαναέρχομαι στη ζωή μου στο θέμα αυτό. Ο κότσυφας βλέπω να κάνει σωστά τη δουλειά του.

Από τότε που στήθηκε ο κόσμος δεν έφυγε από τη θέση του. Από τότε που στήθηκε ο κόσμος, ο άνθρωπος έφυγε από τη θέση του. Κοντεύει μάλιστα σήμερα να καταστρέψει τον κόσμο όπου κατοικεί ο κότσυφας, αλλά και ο ίδιος ο άνθρωπος…

Τον Θεό τον αφήσαμε και ακολουθήσαμε τον Μαμωνά. Πολιτισμός του Θεού και πολιτισμός του Μαμωνά. Όταν ένας πολιτισμός αφήνει τον Θεό και βάζει τον Μαμωνά (παντού το βλέπουμε) για ανώτατο αγαθό, καταλαβαίνετε τι πολιτισμός πρέπει να είναι αυτός. Διαλέξαμε, φαίνεται, τον πολιτισμό που μας άξιζε…

Ζήσιμος Λορεντζάτος *

*Συγγραφέας – Λογοτέχνης (1915 - 2004). Αντιμετώπισε τη Γενιά του ’30 ως μια υπερεκτιμημένη ομάδα λογοτεχνών, με εξαίρεση τους Σεφέρη, Σαραντάρη και Γκάτσο. Στον πνευματικό του ορίζοντα είχε εντάξει τη χριστιανική παράδοση της Ορθοδοξίας